Στο δρόμο για τη Γάζα

Αρχές Οκτώβρη, Καισάρεια (Καπαδοκία): Τα παιδιά από το γυμνάσιο Χισαρτζικλίογλου βγήκαν στο δρόμο και χαιρετούσαν όλα μαζί καθώς περνούσε το κομβόι μας. Είναι το σχολείο που τελείωσε ο Φουρκάν Ντογάν. Ηταν μόλις 19 χρονών όταν δολοφονήθηκε από τους Ισραηλινούς πάνω στο πλοίο Μαβί Μαρμαρά, κατά τη διάρκεια της επίθεσης στον στόλο της Ελευθερίας που μετέφερε βοήθεια στη Γάζα. Ο Φουρκάν ήταν ο νεαρότερος από όσους σκοτώθηκαν.

Σιγά σιγά εγκαταλείπουμε την Τουρκία. Θα μπορούσα να σας κάνω να με λυπηθείτε αν σας έλεγα ότι τρώω φασόλια κονσέρβα, από αυτά που αγόρασα στο σούπερ μάρκετ στην Αγγλία. Αλλά θα σας έλεγα ψέματα. Σε κάθε σημείο που σταματάμε, γίνονται μικρές γιορτές και μας κερνάνε εδέσματα. Παντού είναι φανερό ότι μας υποδέχονται νέοι άνθρωποι. Χτες το βράδυ, καμιά διακοσαριά παιδιά από 14 ως 24 χρονών σχημάτισαν μια αλυσίδα υποδοχής.

Φεύγουμε για τη Συρία αφού πρώτα επισκεφτήκαμε τον τάφο του Τσετίν Τοπτσούογλου. Δολοφονημένος και αυτός πάνω στο Μαβί Μαρμαρά. Η γυναίκα του, η Τσιγντέμ βρισκόταν δίπλα του όταν δέχτηκε τις σφαίρες. Παίρνει μια χούφτα χώμα από το μνήμα του άντρα της και μας ζητάει να το σκορπίσουμε στη Γάζα.

Εντυπωσιακή υποδοχή

Η υποδοχή που δεχόμαστε στα συριακά σύνορα είναι εντυπωσιακή. Εκατοντάδες άνθρωποι ορμάνε για να φτάσουν στο κομβόι. Πολλοί από αυτούς είναι Παλαιστίνιοι. Ενα αγόρι δέκα χρονών μου φωνάζει ότι ήρθε από τη Χάιφα. Ολοι ανεξαιρέτως μας περιποιούνται. Το πρωινό μάς το πρόσφερε το Σωματείο των Μηχανικών της Λατάκειας. Ερχονται οικογένειες Παλαιστίνιων στον καταυλισμό μας. «Ελάτε να μείνετε σπίτι μαζί μας», μας λένε. «Σας έχουμε μαγειρέψει. Σας αρέσει το ψάρι; Σας αρέσει το κοτόπουλο; Εχουμε γλυκά. Θέλουμε να έρθουμε στην Παλαιστίνη».

Μιλάνε για το μέρος από όπου κατάγονται στην Παλαιστίνη με τον ίδιο τρόπο που εγώ μιλάω για το Νιούκαστλ. Μόνο που εγώ έχω πάει στο Νιούκαστλ.

Δευτέρα 4 Οκτώβρη, 9μμ: Ετοιμαζόμαστε για τη Δαμασκό. Ερχεται και μας συναντάει το κομβόι από την Ιορδανία. Είναι σαν να έρχεται το ιππικό, μόνο που έχουν προβολείς και κόρνες. Μπαίνουν κι αυτοί στον καταυλισμό, 40 οχήματα. Υπάρχει ένα μεγάλο φορτηγό ψυγείο για να συντηρεί ένα τμήμα της βοήθειας. Αυτό το φορτηγό θα μείνει ολόκληρο στη Γάζα. Είναι όλα πολύ συναρπαστικά. Φτάνουμε στη Δαμασκό όπου μας περιμένει ο Τζορτζ Γκάλογουεϊ. Ακολουθούν συνεντεύξεις τύπου, διαπραγματεύσεις και μια συγκέντρωση.

Λατάκεια, Συρία, 16 Οκτώβρη. Εχουμε μια μαζική συγκέντρωση. 400 άνθρωποι από 30 χώρες, μιλάνε σε πολλές διαφορετικές γλώσσες. Ενημερωνόμαστε για τις διαπραγματεύσεις. Το Αλ-Τζαζίρα μεταδίδει τη συγκέντρωση. Το πλοίο μας είναι ελληνικής ιδιοκτησίας, λέγεται Στροφάδες IV, έχει αιγυπτιακό πλήρωμα και μαλτέζικη σημαία. Ο Τζορτζ Γκάλογουεϊ είναι μαζί μας, αλλά δεν θα ανέβει στο πλοίο. Η αιγυπτιακή κυβέρνηση του απαγόρευσε την είσοδο.

Κυριακή 18 Οκτώβρη. Ακόμη στη Λατάκεια. Αλλαγές τελευταία στιγμή. Απαγορεύτηκε η είσοδος στην Αίγυπτο σε άλλα 17 άτομα του κομβόι μας. Είναι αίσχος για την αιγυπτιακή κυβέρνηση. Αρνήθηκαν την είσοδο στον Ισμαήλ Νασουάν, επειδή, είπαν, είναι Τούρκος. Κι όμως δεν είναι. Είναι Ιορδανός και 83 ετών. Σε πολλούς Τούρκους ακτιβιστές απαγόρευσαν την είσοδο. Ο Αρσάντ Αλί Μαχμούντ, 47 χρονών, ήρθε από το Μπράντφορντ της Αγγλίας. Σε όλη τη διαδρομή κουβαλούσε ένα ανοιχτόχρωμο σακάκι, όπου ζητούσε από τον κόσμο να γράψει ευχές με ένα μαρκαδόρο. Εχει πάνω του εκατοντάδες ευχές σε πολλές γλώσσες. Ο Αρσάντ είναι πολύ στεναχωρημένος που του απαγόρευσαν την είσοδο. Αύριο ταξιδεύουμε, και θα έχουμε μαζί μας το σακάκι του.