Συνέδριο στο Πάντειο

Κοινός τόπος σε όλες σχεδόν τις τοποθετήσεις ήταν η αποτυχία του μνημόνιου. Ο Κλαούντιο Κατς μίλησε για την κρίση στην Αργεντινή, τις φριχτές συνέπειες της επέμβασης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου αλλά και την εξέγερση που ακολούθησε που ανάγκασε την κυβέρνηση του Κίρχνερ να κηρύξει στάση πληρωμών και τους πιστωτές να αποδεχτούν μια γενναία αναδιαπραγμάτευση του χρέους. Η σημερινή ελληνική κρίση έχει πολλές ομοιότητες με αυτήν που είχε χτυπήσει τότε την Αργεντινή αλλά και σημαντικές διαφορές: το ελληνικό χρέος είναι πολύ μεγαλύτερο από ότι της Αργεντινής ενώ διεθνώς η οικονομία δεν βρίσκεται σήμερα σε φάση ανάκαμψης -όπως ήταν στην περίπτωση της Αργεντινής- αλλά στο κέντρο της μεγαλύτερης κρίσης που έχει χτυπήσει το σύστημα τα τελευταία εβδομήντα χρόνια.

Ο Ζακ Νικόνοφ, που είχε παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην συγκρότηση του κινήματος για το "όχι" στο δημοψήφισμα του 2005 για το Ευρωσύνταγμα μίλησε για το απεργιακό κύμα ενάντια στη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού που συνταράσσει αυτές τις μέρες τη Γαλλία και επιτέθηκε όχι μόνο στο μνημόνιο αλλά και το Ευρώ -το "ευρωπαϊκό κοινό νόμισμα" το οποίο θεωρεί κομμάτι του σημερινού προβλήματος.

Παύση πληρωμών

Ο κόσμος παρακολούθησε με μεγάλη προσοχή την τοποθέτηση του Κώστα Λαπαβίτσα και την πρότασή του για παύση πληρωμών, έξοδο από το Ευρώ και κρατικοποίηση του τραπεζικού συστήματος. Η μεγάλη απήχηση που είχαν αυτά που έλεγε φάνηκε όταν το προεδρείο (Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος) προσπάθησε να τον διακόψει (γιατί είχε υπερβεί τον χρόνο): ο κόσμος απλά ξεσηκώθηκε, τα έβαλε με το προεδρείο για τον (πραγματικά πολύ) χρόνο που είχε φάει πριν δώσει τον λόγο στους ομιλητές, αλλά και τους πολιτικούς αρχηγούς -ειδικά τον Τσίπρα και τον Αλαβάνο- που μετέτρεψαν τον χαιρετισμό τους στην αρχή του συνεδρίου σε "πασαρέλα" για τις υποψηφιότητές τους. "Επιτέλους ένας άνθρωπος που μας τα εξηγεί και θέλεις να τον διακόψεις;" φώναξαν κάποιοι αναγκάζοντας τελικά το προεδρείο να τον αφήσει να ολοκληρώσει την ομιλία του.

Ο Λαπαβίτσας έκλεισε την τοποθέτησή του με μια "επίθεση" στις ηγεσίες της αριστεράς που έχουν αποδειχθεί τραγικά κάτω των περιστάσεων. Το Απρίλη και τον Μάη, είπε, τα μάτια του κόσμου ήταν στραμμένα στην αριστερά. Αλλά η «επίσημη» αριστερά παρέμεινε διστακτική, δεν κατάφερε να δώσει απαντήσεις. Η πρώτη ευκαιρία χάθηκε. Θα έρθουν σίγουρα και νέες αναμετρήσεις και νέες ευκαιρίες.

Την στάση των ηγετών της αριστεράς καυτηρίασε και ο Στάθης Κουβελάκης στο άνοιγμα της ομιλίας του -της πρώτης ομιλίας μετά τους "χαιρετισμούς" του Τσίπρα και του Αλαβάνου. Το κοινό απάντησε σε αυτή την "επίθεση": με ένα θερμό χειροκρότημα.