Η μάχη των εκλογών

Πρόκειται για την πιο προκλητική συρροή από ψέματα.

Όπως μπορείτε να διαβάσετε στις διπλανές στήλες, η φιλολογία περί παράτασης του χρέους προετοιμάζει το έδαφος για παράταση του Μνημόνιου με ακόμα μεγαλύτερες επιθέσεις για μια ολόκληρη δεκαετία. Οι υποσχέσεις για ανάκαμψη διαρκώς αναβάλλονται για αργότερα ενώ στο εδώ και τώρα η ύφεση χειροτερεύει. Τα στοιχεία για την ανεργία έδειξαν ότι φέτος έχει κάνει το μεγαλύτερο άλμα σε όλη την ιστορία της Ελλάδας. Ποτέ άλλοτε δεν αυξήθηκε κατά 150.000 μέσα σε ένα χρόνο, ποτέ άλλοτε δεν είχε βάλει πλώρη για 1.000.000 άνεργους. Το μόνο άλλο οικονομικό μέγεθος που μεγαλώνει με την ίδια ιλιγγιώδη ταχύτητα είναι οι τόκοι που πληρώνει ο προϋπολογισμός στους τραπεζίτες και οι οποίοι σκαρφάλωσαν στα 13,2 δις φέτος, πάνε για τα 15,7 το 2011 και με αυτό το ρυθμό τραβάνε για τα 20 δις, ιδιαίτερα αν η τρόικα μάς επιβάλει τη δική της αντιδραστική αναδιάρθρωση του χρέους.

Ακριβώς επειδή αυτή είναι η αλήθεια, η κυβέρνηση έχει βάλει στο στόχαστρο τους μισθούς και τις συλλογικές συμβάσεις όλων των εργαζόμενων, αρχίζοντας από τις ΔΕΚΟ. Ζητάει θυσίες από εμάς για να συντηρεί τον πακτωλό που χαρίζει στους τραπεζίτες. Και επειδή ξέρει ότι κανένας δεν δέχεται αυτή την παρανοϊκή θυσία εθελοντικά, εξαπολύει τις συκοφαντικές εκστρατείες της για να απομονώσει τους εργαζόμενους των ΔΕΚΟ.

Προπύργια

Αν ο Παπανδρέου τσακίσει τις Συλλογικές Συμβάσεις και τους Κανονισμούς στις ΔΕΚΟ που είναι προπύργια του συνδικαλισμού, αυτό θα το πληρώσουν ακριβά όλοι οι εργαζόμενοι στις μεγάλες επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα γιατί τον τόνο για το μισθολόγιό τους τον δίνουν οι ΔΕΚΟ.

Είναι κοινό συμφέρον όλων των εργαζόμενων να στηρίξουμε τους απεργούς του ΟΣΕ που δέχονται πρώτοι αυτή την επίθεση, να βοηθήσουμε τους εργαζόμενους στις Συγκοινωνίες να μπουν στη μάχη εδώ και τώρα γιατί αυτοί παίρνουν σειρά στο κυβερνητικό σφαγείο, να απαιτήσουμε από τα συνδικάτα και τις Ομοσπονδίες να συντονίσουν τις απεργίες. Η Πανελλαδική Εργατική Συνάντηση που καλεί η Επιτροπή Αλληλεγγύης Συνδικάτων και Συνδικαλιστών αυτή την Κυριακή δεν θα μπορούσε να έρθει σε πιο κατάλληλη στιγμή.

Τέτοια είναι η προεκλογική περίοδος αυτή τη φορά. Γεμάτη απεργιακές μάχες που δεν τελειώνουν στις 7 Νοέμβρη. Μπορούμε και πρέπει να τις οργανώσουμε με την ίδια ορμή που καταφέραμε να γίνουν εφτά πανεργατικές απεργίες μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2010. Και μπορούμε να αξιοποιήσουμε την κάλπη για να κάνουμε τις συνθήκες πιο ευνοϊκές για τους απεργούς και πιο δύσκολες για τις κυβερνητικές επιθέσεις.

Μπορούμε να μαυρίσουμε μαζικά τους υποψήφιους του κυβερνητικού ΠΑΣΟΚ και τους απατεώνες της ΝΔ που παριστάνουν την αντιπολίτευση στο Μνημόνιο ενώ είναι το κόμμα των τραπεζιτών και όλων των άλλων αρπακτικών του καπιταλισμού. Μπορούμε να απομονώσουμε τους χουντοφασίστες μέσα κι έξω από το ΛΑΟΣ που φόρεσαν γραβάτες και παίζουν τα δεκανίκια πότε του ΠΑΣΟΚ και πότε της ΝΔ. Μπορούμε να αναδείξουμε την Αριστερά νικητή των εκλογών και μέσα σε μια μαζική στροφή αριστερά να κάνουμε τα ψηφοδέλτια του αντικαπιταλισμού σημαντική δύναμη στήριξης των αγώνων.

Μια τέτοια ανταρσία στους δρόμους και στις κάλπες ανοίγεται μπροστά μας σαν ρεαλιστική προοπτική. Ας δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να την κάνουμε πράξη.