Παίζοντας για άλλη μια φορά κρυφτούλι, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ νόμιζε ότι αν κατέβαζε το νομοσχέδιο για την απελευθέρωση των μεταφορών μέσα στον Αύγουστο θα έπιανε του φορτηγατζήδες στον ύπνο. Όμως ο Ραγκούσης και οι σύμβουλοί του δεν υπολόγισαν σωστά. Μέσα σε ένα κλίμα οργής οι φορτηγατζήδες σε ολόκληρη την Ελλάδα σήκωσαν χειρόφρενα, ακινητοποίησαν τα φορτηγά τους και πάγωσαν τις μεταφορές.
Η κυβέρνηση θέλοντας να απομονώσει τους νταλικέρηδες χρησιμοποίησε το ίδιο κόλπο που έκανε σε όλες τις απεργίες μέχρι τότε. Τους έχρισε υπεύθυνους για την καθίζηση του τουρισμού, για την καθίζηση της κατανάλωσης, για όλα τα κακά της ελληνικής οικονομίας. Προσπαθώντας να φέρει σε αντιπαράθεση τις διάφορες κοινωνικές ομάδες έβγαλε στα κανάλια τα τσιράκια της (Μίχαλος και σία) που άρχισαν να ωρύονται για την «κακή εικόνα» που παρουσιάζει η Ελλάδα στο εξωτερικό και για το πλήγμα στον ελληνικό τουρισμό.
Όμως αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον να πείσει κανέναν και για τίποτα. Έχοντας χρησιμοποιήσει τα ίδια «επιχειρήματα» επανειλημμένως από την απεργία των ναυτεργατών, και των λιμενεργατών μέχρι τις απεργίες των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας και σε όλες τις πανεργατικές, ο ΓΑΠ και οι υπουργοί του έχουν έρθει σε αντιπαράθεση με το σύνολο σχεδόν της ελληνικής κοινωνίας. Η προσπάθεια να απομονώσουν τους φορτηγατζήδες έπεσε στο κενό. Έτσι ο Παπανδρέου αποφάσισε να τους επιτάξει.
Το φιάσκο που επακολούθησε δεν είχε προηγούμενο. Τα φύλλα πορείας που εκδόθηκαν δεν έλεγαν τι πράγματά θα παραλάβουν και που θα τα πάνε. «Επίταξη σημαίνει να πας εκεί που σου λένε, να παραλάβεις αυτά που θα σου δώσουν και να τα παραδώσεις σε κάποιο καθορισμένο σημείο. Αυτοί θέλουν να πάμε και να παραλάβουμε τα προϊόντα από τους προμηθευτές μας και να τα πάμε στους πελάτες μας, χωρίς να έχουν κανένα σχέδιο», έλεγε εκείνες τις μέρες ένας οδηγός.
Οπισθοχώρηση
Η προσπάθεια της κυβέρνησης να καταστείλει την απεργία με επίταξη απέτυχε. Η οπισθοχώρηση με την υποσημείωση πως το νομοσχέδιο θα έρθει στη βουλή από Σεπτέμβρη ήταν γεγονός.
Πλέον ο Σεπτέμβρης είναι εδώ και η κυβέρνηση μπαίνει σε ένα νέο γύρο επιθέσεων με το δεύτερο «επικαιροποιημένο μνημόνιο». Η απάντηση που θα πάρει θα πρέπει να είναι ακόμα δυνατότερη από αυτήν που πήρε στο πρώτο απεργιακό κύμα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η στήριξη της απεργίας των φορτηγατζήδων είναι επιβεβλημένη. Όχι μόνο γιατί η «απελευθέρωση των μεταφορών» είναι υπέρ του κεφαλαίου, αλλά γιατί το «κάτω τα χέρια από της απεργίες» πρέπει να γίνει σλόγκαν σε ολόκληρη την κοινωνία. Η καταστολή που προσπαθεί με κάθε μέσο να επιβάλει η κυβέρνηση δεν πρέπει να περάσει. Ταυτόχρονα η επιτυχία της απεργίας των φορτηγατζήδων μπορεί να δημιουργήσει καλύτερους συσχετισμούς για το ίδιο το εργατικό κίνημα. Θα σημάνει την πλήρη απονομιμοποίηση της κυβέρνησης και θα δημιουργήσει τις συνθήκες για να πάρουν πίσω τις επαίσχυντες αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις που μέσα στο κατακαλόκαιρο ψήφισε αυτή η κυβέρνηση κάτω από την εποπτεία της τρόικα, της ΕΕ και του ΔΝΤ.