Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής

“Είναι πολλοί οι άνθρωποι της Αριστεράς που έχουν μοχθήσει για να υπάρξει αυτό το κίνημα, είναι πολλοί εδώ, είναι στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, είναι στο ΣΥΡΙΖΑ, είναι στο ΚΚΕ” είπε ξεκινώντας την τοποθέτησή του ο Α. Αλαβάνος. “Δεν υπάρχει χρόνος. Η ανάγκη να διαμορφωθεί μια άλλη εναλλακτική λύση, ένα άλλο πολιτικό υποκείμενο δεν έχει τη δυνατότητα να περιμένει να ωριμάσουν τα κοινωνικά μέτωπα” τόνισε αναφερόμενος κυρίως στις τοποθετήσεις που έγιναν εκ μέρους οργανώσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. “Υπάρχει η άποψη να το κάνουμε αυτό, προσπαθώντας να μαζέψουμε όλες τις αντιμνημονιακές δυνάμεις, θέλουμε το μεγαλύτερο πλάτος, το μεγαλύτερο εύρος, αλλά μπορούμε; Μπορούμε χωρίς προγραμματικά χαρακτηριστικά να πετύχουμε αντιμνημονιακή ενότητα;” τόνισε όσον αφορά στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Χάρης Σμυρνιώτης, πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων στο ΙΓΜΕ μίλησε για την σημασία έχουν τα “μικρά βήματα” τονίζοντας ότι “οι ενότητες είναι φερέγγυες στο βαθμό που υπάρχει διάθεση για αγώνα, στο βαθμό που υπηρετείται αυτός με συνέπεια”. Στη συνέχεια μετέφερε την εμπειρία από το χώρο του Συντονιστικού των Σωματείων στους υπό κατάργηση οργανισμούς, όπου αγωνιστές από όλους τους χώρους της αριστεράς μέσα από τα σωματεία τους, έχουν συνεργαστεί καθορίζοντας το κλίμα ακόμα και σε σωματεία που ελέγχονται από την ΠΑΣΚΕ ή τη ΔΑΚΕ σε μια αγωνιστική κατεύθυνση.

Ο Περικλής Κοροβέσης αφού τόνισε ότι η νέα κυβέρνηση έχει προκύψει μετά από “συνταγματική εκτροπή”, τοποθετήθηκε για το πλήθος των διαφόρων μετώπων που αναπτύσσονται.“Εγώ βλέπω ένα άλλο μέτωπο”, τόνισε αναφερόμενος στη Χαλυβουργία αλλά και τις πλατείες στην Ελλάδα και σε όλες τις χώρες του κόσμου και θέτοντας το ερώτημα “μήπως τελικά το μέτωπο έγινε μπροστά στα μάτια μας και το χάσαμε;” κάλεσε όλους να συμμετάσχουν στη “στελέχωση των κινημάτων”.